Hoe groot mag een spiegel boven een dressoir zijn?

De spiegel die te klein blijkt

De meest gemaakte fout bij een spiegel boven een dressoir is dat hij te smal is. Dat komt doordat je hem in de winkel of op een productfoto los beoordeelt, waar hij vanzelf groot lijkt, en pas thuis naast een meubel van anderhalve meter hangt.

Het gevolg herken je meteen: aan weerszijden van de spiegel blijft een strook lege wand over die breder is dan de spiegel zelf. Het meubel lijkt dan te zwaar en de spiegel lijkt te licht, en geen van beide staat verkeerd. Ze staan alleen niet in verhouding tot elkaar.

Andersom gebeurt het bijna nooit. Een spiegel die iets te breed is valt op als opzet, en dat leest als een keuze. Zit je te twijfelen tussen twee maten, dan is de grotere in negen van de tien gevallen de juiste.

Hoe breed dan wel

De spiegel neemt tussen de tweederde en drie kwart van de meubelbreedte in. Dat is de enige verhouding in dit stuk, en hij is bruikbaar omdat het meubel zelf al een maat geeft waar je vanaf kunt rekenen.

Op een breed dressoir kom je daarmee al snel in het gebied waar de keuze dun wordt. De spiegel Andalusië van 160 bij 80 cm is een van de weinige die de bovengrens van een dressoir van twee meter haalt, en die is opgebouwd uit overlappende zilverkleurige kaders in plaats van uit één glasvlak. Dat is bij deze breedte een voordeel: een aaneengesloten spiegel van die maat wordt een raam in je muur, waar een geleed vlak grafisch blijft.

Voor de meest voorkomende dressoirbreedte, ergens tussen 140 en 160 cm, kom je uit bij een spiegel rond de 120 cm. De sierspiegel Malaga van 120 bij 90 cm zit daar precies in, met geslepen randen die het licht vanuit meerdere hoeken terugkaatsen. Weet je de breedte van je meubel niet uit je hoofd, meet hem dan eerst en zoek daarna pas in de spiegelcollectie op maat.

Waarom de hoogte een andere rekensom is

Voor de breedte kijk je naar het meubel. Voor de hoogte kijk je naar de wand, en dat maakt het een losse afweging.

Boven een dressoir van 80 cm hoog blijft er onder een standaard plafond ongeveer een meter zestig wand over. Een liggende spiegel laat daar veel van open, wat rustig oogt en ruimte geeft aan een lamp of een kunstwerk ernaast. Een staande spiegel zoals de rechthoekige spiegel van 80 bij 120 cm met spiegelrand vult die wand juist bijna helemaal, en trekt het oog omhoog in een kamer met een laag plafond.

Kies liggend als de wand kort is en er iets naast moet passen. Kies staand als de spiegel het enige is wat er komt te hangen, of als de kamer laag aanvoelt.

De hoogte waarop je hem uiteindelijk ophangt is weer een ander verhaal, met eigen maten voor de afstand tot het meubelblad. Die staan in het stuk over de juiste ophanghoogte van een spiegel.

Wat er nog meer op het blad staat

De spiegelmaat hangt ook af van wat je op het dressoir zet, en dat vergeten de meeste maatadviezen.

Zet je er een tafellamp van een halve meter hoog op, dan schuift de onderrand van de spiegel in beeld achter de kap. Dat kan mooi zijn, maar dan wil je dat de lamp de spiegel niet doorsnijdt op precies de helft. Schuif de lamp naar de zijkant van het blad, of kies een spiegel die smal genoeg is om ernaast te blijven.

Een controle die weinig moeite kost: ga zitten waar je normaal zit en kijk naar de plek waar de spiegel komt. In zithouding kijk je een flink stuk lager dan staand, en daardoor toont dezelfde spiegel ineens het plafond of de bovenrand van je gordijnrail. Is dat het geval, dan helpt een grotere spiegel meer dan een andere ophanghoogte.

Staat er een hoge vaas of een kunsttak op het blad, dan werkt een spiegel die aan de bovenkant ruimte laat beter dan een die tot vlak onder het plafond doorloopt. De takken hebben dan nog een stuk lege wand om tegen af te tekenen.

Een spiegel van 100 bij 200 cm zoals de zilveren spiegel met gespiegelde rand hoort in deze redenering eigenlijk niet thuis. Die is bedoeld om tegen een wand te leunen of vanaf de vloer te hangen, en dan speelt het meubel geen rol meer. Voor een lange lege wand in een hal is dat vaak de betere oplossing dan een dressoir met een spiegel erboven.

Wanneer het meubel niet leidend is

Er zijn drie plekken waar je deze maatverhouding kunt loslaten.

Boven een wastafel gelden andere regels, omdat je daar functie boven verhouding zet: de spiegel moet je gezicht laten zien en tegen vocht kunnen. Wat daar wel telt, staat in het stuk over het kiezen van een badkamerspiegel.

Achter een bank kun je ruimer gaan. De rugleuning telt niet mee als meubelbreedte op dezelfde manier als een dressoirblad, en een spiegel die tot voorbij de armleuningen doorloopt werkt daar prima, zolang hij hoog genoeg hangt om niet met achterhoofden in aanraking te komen.

En op een console in een smalle hal mag de spiegel breder zijn dan het meubel. Je loopt er langs in plaats van dat je ervoor gaat staan, en de spiegel is daar het hoofdobject waar de console alleen een blad onder is.