Boeken op de salontafel: stapelen, kiezen en afmaken

Hoeveel boeken een tafel aankan

Het aantal hangt af van het blad, en de getallen liggen lager dan de meeste inspiratiefoto's suggereren.

Op een salontafel van 140 cm werkt één stapel van drie boeken plus hooguit één los exemplaar ernaast. Op een tafel van 90 tot 110 cm blijft het bij één stapel van twee of drie. Op een bijzettafel van 40 cm doorsnee past één boek, met daarop een kaars of een klein object, en verder niets: een stapel neemt daar de hele plek in.

Reken ook in hoogte. Drie linnen boekendozen van 4, 3 en 2 cm dik komen samen op 9 cm. Zet daar een object van 15 cm op en je zit op 24 cm, wat vanuit een bank op zithoogte 45 cm precies onder je oogniveau blijft. Boven de 12 cm aan boeken alleen begint een stapel het zicht over de tafel te blokkeren, en dan gaat het gesprek eromheen in plaats van eroverheen.

Waar de boeken op het blad terechtkomen, en wat er verder nog bij past, staat uitgewerkt in een salontafel stylen.

Stapelen in drie stappen

1. Grootste onderop, met zichtbare rand. Laat per boek 2 tot 4 cm van het exemplaar eronder vrij, zodat je de opbouw ziet. Een set als Slow Spaces, Paris en London heeft dat verschil er al in zitten: 33 x 25 cm onderop, 26,5 x 17 cm in het midden en 24 x 16 cm bovenop.
2. Kies uitlijnen of draaien, niet allebei. Alles strak op één hoek uitgelijnd geeft rust en past bij een strak interieur. Elk boek 10 tot 15 graden gedraaid geeft beweging en past bij een lossere kamer. Meng je de twee, dan leest het als slordigheid in plaats van als keuze.
3. Draai de mooiste kant naar de bank. Een stapel wordt vanuit één richting bekeken, en dat is bijna altijd de zitplek. Leg het bovenste boek zo dat de kaft of de rug die kant op wijst.

Drie boeken is het aantal dat vrijwel altijd werkt. Vier kan bij dunne exemplaren, vijf gaat wankelen zodra iemand er een glas naast zet.

De rug is de tekst in je kamer

Vanaf een bank kijk je een stapel schuin van opzij aan, en dat betekent dat je vooral ruggen ziet. Op elke rug staat tekst, en tekst trekt het oog harder dan welke vorm ook.

Daar zijn twee routes in. De ruggen naar buiten leggen maakt de titels leesbaar en geeft de tafel karakter, maar je voegt wel drie regels tekst toe aan een kamer. De ruggen naar binnen of naar de wand draaien laat alleen de snee zien, en dan blijft er een rustig blok papier over.

De kleur van de rug telt daarbij zwaarder dan de titel. Linnen kaften in beige, grijs en wit vallen in een neutrale kamer weg tot een zacht blok; een glanzende stofomslag met een foto erop springt eruit en verandert de stapel in een reclamebord. Haal die omslagen er dus af, want eronder zit vrijwel altijd een geverfd of gestempeld linnen band die rustiger oogt.

Wat er bovenop gaat

Een stapel is af zodra er iets op staat dat niet plat is. Dat object heeft twee maten die kloppen moeten: de hoogte en de voet.

Voor de hoogte werkt anderhalf tot twee keer de stapelhoogte goed. Bij 9 cm boeken zit je dan tussen 14 en 18 cm, en dat is precies waar een knoopornament van 15 x 15 x 15 cm op uitkomt. Voor de voet geldt het omgekeerde: die moet kleiner zijn dan het bovenste boek, met minstens 3 cm rand rondom, anders lijkt het object een deksel.

Materiaalverschil doet de rest. Papier en linnen zijn mat en zacht, dus alles wat glanst, glimt of ruw is werkt als tegenwicht: kristal, marmer, koraal, keramiek. Twee matte, lichte dingen op elkaar zien er samen uit als één ding.

Buiten de salontafel

Op een dressoir liggen boeken meestal beter plat dan rechtop. Een stapel van twee onder een tafellamp brengt de lampvoet 5 tot 7 cm omhoog, wat vaak precies het verschil is tussen een lamp die wegvalt en een lamp die meedoet in de opstelling.

Wil je één boek juist tonen, dan gaat het rechtop. Een acryl boekenstandaard van 26,5 x 24 x 14,5 cm houdt een opengeslagen of gesloten boek staand, en dat werkt op een dressoir of een bureau beter dan op een lage salontafel, waar je er van bovenaf tegenaan kijkt.

In een boekenkast zijn de liggende stapels het gereedschap waarmee je het ritme breekt, iets wat verder aan bod komt in een boekenkast vullen en stylen. En ligt de tafel snel vol met afstandsbedieningen en post, dan houdt een dienblad de stapel als groep bij elkaar in plaats van dat hij langzaam opgaat in de rommel.

Vier dingen die een stapel goedkoop laten ogen

• Twee of drie stapels op één tafel. Eén stapel is styling, drie is een uitstalling. De rest van het blad mag leeg blijven.
• Een glas op de bovenste kaft. Linnen en papier nemen vocht op en een kring in linnen gaat er niet meer uit. Zet er een schaaltje of een onderzetter bij.
• De prijssticker op de achterkant. Die zit er verrassend vaak nog op en is het eerste wat iemand ziet die het boek oppakt.
• Stof op de bovenste kaft. De bovenkant van een stapel is een horizontaal vlak dat nooit wordt aangeraakt, dus daar zie je stof binnen twee weken liggen. Een droge doek, elke keer als je de tafel afneemt.

Wat op zo'n stapel terechtkomt hoeft trouwens niet altijd een boek te zijn. Bij de woonaccessoires liggen linnen boekendozen die eruitzien als kunstboeken, in maten van 23 x 16 x 2 cm tot 28 x 20 x 4 cm, zoals de set in saliegroen, beige en ivory. Ze wegen minder dan echte boeken en je kunt er kleine spullen in kwijt, wat op een salontafel met afstandsbedieningen geen overbodige luxe is.