De deur wordt overgeslagen
De meest gemaakte fout met binnendeuren is dat er geen keuze over gemaakt wordt. De muur krijgt een nieuwe kleur, de vloer wordt vervangen, er komt ander textiel, en de deur blijft staan zoals hij was: standaard wit, met een klink van de vorige bewoner en een kozijn in een net iets ander wit.
Dat valt op, ook al kun je het niet direct benoemen. Een gemiddelde woonkamer heeft twee tot vier deuren, elk ongeveer 83 bij 231 cm. Samen is dat vier tot acht vierkante meter zichtbaar oppervlak, meer dan het grootste meubel in de kamer. Alles wat zo groot is en niet gekozen is, trekt het beeld naar beneden.
Er is nog een reden dat deuren onopgemerkt blijven. Je kijkt er zelden naar als ze open staan, en dan zie je vooral de zijkant en de klink. Ga daarom eens zitten op de plek waar je meestal zit en kijk naar wat je van elke deur ziet. In een kamer met veel openingen bepaalt dat meer dan je denkt, zoals ook in een kamer met veel deuren en ramen staat.
Kleur: laten verdwijnen of laten meedoen
Voor de kleur van een binnendeur zijn er drie werkbare richtingen, en de keuze hangt af van wat de deur moet doen in het beeld.
De eerste is de deur laten verdwijnen. Schilder deur, kozijn en plint in dezelfde tint als de muur, eventueel in een andere glansgraad. De wand leest dan als één vlak en de deur valt weg. Dat werkt vooral in kleine kamers en in gangen, waar elke onderbreking de ruimte korter maakt.
De tweede is de klassieke variant: muur in kleur, deur en kozijn in het wit of gebroken wit van de plint. Dat geeft rust zolang die drie witten identiek zijn. Twee soorten wit naast elkaar, bijvoorbeeld een oud kozijn en een nieuwe deur, ziet je oog binnen een seconde.
De derde is de deur als accent, in een tint die duidelijk donkerder is dan de muur. Dat werkt goed bij een deur die je toch al ziet en die iets mag markeren, bijvoorbeeld de deur naar de studeerkamer. Houd het bij één deur per zichtlijn, want vier donkere deuren in één gang maken een tunnel.
Kies bij alle drie de varianten bewust een glansgraad. Zijdeglans of satijn is op een deur praktischer dan mat, omdat een deur wordt aangeraakt en schoongemaakt. Hoe die glansgraden zich tot elkaar verhouden staat in glans, mat, zijdeglans en hoogglans.
De klink is het enige interieurstuk dat je aanraakt
Aan een gemiddelde binnendeur zit een klink op ongeveer 100 tot 105 cm hoogte. Je pakt hem tien tot twintig keer per dag vast, en toch is het bijna altijd het onderdeel dat blijft zitten.
Een andere klink is de goedkoopste zichtbare ingreep in een huis. Het is een kwestie van twee schroeven en een stift, en het verandert de deur van bouwonderdeel in iets dat bij de rest hoort. Let daarbij op één ding: kies dezelfde metaalfamilie als de rest van de kamer. Zwart bij zwarte lampen en zwarte kozijnen, messing of brons bij warme metalen.
Dat maakt het verschil tussen losse accessoires en een kamer die klopt. Staat er een kapstok van 172 cm in brass antique in de gang, dan wil je daar geen chromen klink naast. Een console met bronzen ijzeren frame van 110 cm breed vraagt om dezelfde warme toon. In metalen mixen in huis staat hoeveel verschillende metalen een ruimte verdraagt, en meer staande modellen vind je bij de kapstokken.
Meet voor je bestelt de hartafstand tussen de kruk en het sleutelgat of de wc-sluiting. In Nederland is 55 mm de meest voorkomende maat en 72 mm de tweede; koop je de verkeerde, dan passen de gaten in je deur niet.
Vergeet de scharnieren niet. Drie glimmende vernikkelde scharnieren onder een zwarte klink halen het effect meteen weg. Ze zijn los te vervangen of mee te schilderen als ze in de deur verzonken zitten.
Draairichting en de vloer die je kwijt bent
Een deur van 83 cm breed die naar binnen draait, maakt een kwartcirkel van ongeveer 0,54 m² onbruikbaar. In een hal van 4 m² is dat meer dan een tiende van de vloer, en in een gastentoilet is het het verschil tussen wel en niet kunnen draaien.
Kijk daarom eerst naar welke kant de deur openslaat en of dat de logische kant is. Een deur hoort tegen de dichtstbijzijnde muur open te slaan, zodat je bij binnenkomst de kamer in kijkt en niet tegen het deurblad aan. Slaat hij de verkeerde kant op, dan is het omdraaien van de draairichting vaak een klus van een uur: scharnieren en slotplaat verplaatsen naar de andere stijl.
Wat er in die kwartcirkel staat, bepaalt of het probleem merkbaar is. Houd de zone achter de deur leeg, of vul hem met iets dat ondiep is. Een consoletafel van 130 cm breed en 78 cm hoog past prima langs de wand naast een deuropening, mits de deur er niet tegenaan komt; reken op minimaal 10 cm speling tussen de deurrand en het meubel. Aan de andere kant van diezelfde wand houd je 90 cm vrij als looppad, zoals in loopruimte in huis staat.
Soms is het beste antwoord de deur weghalen. Tussen woonkamer en keuken of tussen hal en woonkamer staat een deur vaak permanent open, en dan doet hij niets behalve ruimte innemen. Haal je hem eruit, laat dan het kozijn zitten en schilder het in de kleur van de muur, of maak van de opening een echte doorgang met een strakke afwerking. Bedenk vooraf wel wat de deur nog deed aan geluid en warmte: bij een trapgat of een keuken is dat meestal genoeg reden om hem te laten hangen.
