Tel de armlengtes, niet de stoelen
Ga zitten waar je 's avonds werkelijk zit en steek je arm uit zonder je rug van de leuning te halen. Alles wat je zo aanraakt ligt binnen zo'n 70 cm. Dat is de straal die telt, en die staat los van het aantal stoelen in de kamer.
Neem een woonkamer met een driezitsbank tegen de lange wand, een salontafel ervoor en één fauteuil die een kwartslag gedraaid bij het raam staat. Vier zitplekken, en drie daarvan komen bij dezelfde salontafel uit. Alleen die fauteuil heeft niets binnen handbereik, en dat is precies de stoel waar de koffie op de vensterbank belandt. Eén gat, geen vier.
Ga je stoel voor stoel af, dan koop je er algauw drie te veel. Ga je plek voor plek af, dan blijft er meestal één over. In welke hoogte een bijzettafel moet uitkomen ten opzichte van de armleuning is de volgende vraag; eerst weet je hoeveel bladen je nodig hebt.
Eén blad tussen twee zitplekken
Twee fauteuils naast elkaar delen prima één tafel, zolang die tafel tussen ze in staat en niet ernaast. De bijzettafel Dulce in grijze faux travertine is met 65 bij 65 cm en een hoogte van 46 cm ruim genoeg voor twee koppen, een boek en een bril. Het vierkante blad met afgeronde hoeken helpt daarbij: iedere stoel krijgt zijn eigen rand, en niemand hoeft over het midden te reiken.
De grens zit in de afstand tussen de stoelen. Zodra er een looproute tussendoor loopt, naar de tuindeuren of naar de keuken, werkt het gedeelde blad niet meer. Dan bots je er elke keer langs en schuift de tafel scheef.
Bij een bank ligt het anders. Een tweede persoon op dezelfde bank zit vaak twee kussens verderop, en dan is de afstand tot de tafel aan het uiteinde te groot om er nog iets neer te zetten zonder half op te staan.
De C-vorm voor een stoel die niets naast zich heeft
Soms is er domweg geen vloer over. Een bank die met de zijkant tegen een kast staat, of een fauteuil in een erker waar aan beide kanten dertig centimeter lucht zit. Daar helpt een tafel die niet naast het meubel gaat staan maar eroverheen schuift.
De bankbijzettafel Nando met keramisch blad in travertinlook heeft die C-vorm: de metalen voetplaat gaat onder de bank of fauteuil door, waarna het blad op 55 cm hoogte boven de zitting hangt. Je zet er een kop koffie, een boek of een laptop op tot maximaal 15 kg, en de vloer eromheen blijft leeg.
Er is één voorwaarde die vaak over het hoofd wordt gezien: onder het meubel moet ruimte zijn. Een bank met een gesloten plint of een hoes die tot op de vloer valt laat de voetplaat er niet onderdoor, en dan staat de tafel alsnog naast de bank in plaats van eroverheen.
De stoel die wel zijn eigen tafeltje verdient
Er is een uitzondering die bijna altijd terecht is: de leesstoel die apart staat, met een schemerlamp erbij. Die plek gebruik je juist omdat hij los ligt van de rest, en dan is meelenen van de salontafel geen optie.
Hier is klein beter dan royaal. De ronde bijzettafel Bloomstone in wit glasvezel meet 35 cm in doorsnede en 46 cm hoog, genoeg voor een kop en een boek, te weinig om zich tot stapelplek te ontwikkelen. In een hoek waar de vloer al krap is scheelt dat meer dan je zou denken.
Dezelfde redenering geldt voor een stoel in de slaapkamer of een zitje in de hal. Zodra een zitplek los van een groep staat, hoort er iets naast.
Een tweede uitzondering is de zitplek waar je werkt. Een laptop, een kop thee en een notitieblok passen niet op een blad van 35 cm, en een tafel met twee niveaus lost dat op zonder dat je meer vloer kwijt bent. De bijzettafel Aida heeft twee ronde plateaus van veiligheidsglas op een goudkleurig aluminium onderstel, is 53 cm hoog en 61 cm diep, en houdt de onderste laag vrij voor de spullen die je even niet gebruikt.
Wat er misgaat bij een tafeltje per stoel
Vier zitplekken met vier eigen tafels maken van de vloer een slalom. Je loopt eromheen in plaats van dwars door de kamer, en dat merk je pas als je met een dienblad of een stofzuiger door dezelfde ruimte moet. Een tafel die je bij het schoonmaken elke week even opzij zet, staat op de verkeerde plek.
Daar komt bij dat elk blad zijn eigen materiaal en eigen hoogte meebrengt. Vier bladen op verschillende hoogtes vullen het zicht net boven zithoogte, precies de laag waar je overheen kijkt als je zit. Een kamer met veel losse tafels oogt daardoor drukker dan hij is, terwijl er niets extra's op staat.
De situatie waarin het wél opgaat: stoelen die met de rug tegen een wand of een erkerbank staan. Dan ligt de looproute vóór de stoelen langs en zit er niets in de weg. Zo'n opstelling zie je vaak in een lange, smalle kamer waar de zitplekken langs één zijde zijn uitgelijnd.
Zonder tafel ook opgelost
Een neerzetplek hoeft geen tafel te zijn. Een poef die je normaal als voetenbank gebruikt wordt met een dienblad erop een prima blad voor twee glazen, en hij schuift weg zodra je hem niet nodig hebt. Hetzelfde geldt voor een kruk die dienstdoet als bijzettafel, zolang de zitting vlak genoeg is om een glas op te zetten.
Een brede, vlakke armleuning doet ook mee. Bij veel banken met een houten of vlak gestoffeerde leuning kun je daar een klein dienblad op kwijt, wat de behoefte aan een extra tafel bij de buitenste zitplek wegneemt. Verplaats je in plaats daarvan de fauteuil twintig centimeter richting de salontafel, dan valt het gat vaak vanzelf weg. Zulke verschuivingen horen bij de kleine ingrepen die een kamer meteen rustiger maken en kosten niets.
Blijft er daarna nog één zitplek over zonder bereik, dan is dat de tafel die je koopt. In het assortiment bijzettafels staan modellen van rond 35 cm doorsnede tot vierkante bladen van 65 cm, dus de maat volgt uit het gat en niet andersom.
Bekijk alle bijzettafels
Bekijk de collectie
