Badkamer stylen: drie dingen op het blad, de rest dicht

Drie dingen op het blad, de rest achter een deur

Tel eens wat er op dit moment op je wastafelblad staat. Bij de meeste mensen zijn het er zeven of acht: een tandenborstelbeker, twee flesjes zeep, bodylotion, een haarborstel, iets van make-up, een kaars en een flesje dat er ooit tijdelijk is neergezet.

De ingreep die het snelst werkt is streng. Drie objecten blijven staan, alles daarbuiten gaat achter een deur of in een gesloten doos. Niet omdat zeven flesjes lelijk zijn, maar omdat je oog bij drie nog een groepje ziet en bij zeven een schap.

Welke drie? Eén ding dat je dagelijks gebruikt, één met hoogte en één dat laag en breed is. Zeep, kaars, schaaltje. Zeep, plantje, doos. De combinatie doet er minder toe dan het hoogteverschil, want dat is precies wat een rij flesjes van gelijke grootte mist.

Het struikelblok zit niet in het kiezen maar in het opbergen. Wat je van het blad haalt moet ergens heen, en in de meeste badkamers is daar geen plek voor gemaakt. Een gesloten pot als de Rosaline van 15 cm doorsnee en 24 cm hoog kost op het blad ongeveer de ruimte van één shampoofles, maar er gaan wattenschijfjes, elastiekjes en reisflesjes in die anders los blijven liggen. Diezelfde aanpak werkt in elke kamer en staat uitgebreider in het stuk over opbergen in het zicht.

Eén hulpregel maakt het kiezen makkelijk: alles met een merknaam erop gaat dicht. Tandpasta, shampoo, deodorant en scheerschuim zijn gemaakt om op te vallen in een winkelschap. Dat blijven ze doen op jouw wastafel.

Travertijn en marmer zijn poreus, hou ze uit de natte hoek

Natuursteen staat nergens mooier dan in een badkamer, en gaat nergens sneller achteruit.

Travertijn en marmer zijn kalksteen. Ze nemen vocht op en reageren op zuur, dus een schoonmaakmiddel met citroen, een plasje shampoo dat een nacht blijft staan of een natte fles die er elke ochtend op terugkomt laat een doffe kring achter. Die kring poets je er niet meer uit. Het is geen gebrek aan het product, het is hoe kalksteen zich gedraagt.

Praktisch komt het op drie dingen neer: hou steen weg van de douchehoek en de badrand, zet natte flessen niet direct terug op het blad, en veeg één keer per dag na. In de gids over meubels onderhouden per materiaal staat per steensoort wat je wel en niet gebruikt.

Versteend hout kan meer hebben, omdat het gefossiliseerd is en daardoor veel dichter dan kalksteen. Het zeeppompje van 10x10x16 cm in versteend hout staat prima naast een kraan waar dagelijks water op spat. Wat het niet moet, is dag in dag uit in een plasje staan.

Schelp en parelmoer vragen iets anders: droog afnemen, nooit onder de kraan houden, geen allesreiniger op de lak. Wat in het onderhoud van schelpenvazen staat geldt één op één voor een schelpen waxinelichthouder naast de wastafel.

Onbehandeld hout is het materiaal dat hier het slechtst uitpakt. Het trekt krom en wordt grauw op de plek waar het nat blijft. Geolied of gelakt hout redt het wel, mits het niet in de spatzone van de douche hangt.

Een dienblad van 30x15 cm maakt van drie dingen één ding

Losse objecten op een groot blad blijven los. Zet je ze op een plateau, dan lezen ze als één vorm en verdwijnt de rommeligheid zonder dat je iets hebt opgeruimd.

Meet eerst de vrije strook naast je kraan. Is die ongeveer 40 cm breed, dan past een blad van 30 bij 15 cm goed, met aan beide kanten nog wat lucht. Blijft er maar 25 cm over, kies dan kleiner: het zwarte marmeren dienblad van 20x11x3 cm heeft precies het formaat voor een smalle wastafel of het planchet in het toilet.

De travertijn set met een dienblad van 30x15x2 cm, een zeeppompje en een schelpen waxinelichthouder laat zien waarom de vorm werkt. Het blad geeft de drie objecten een rand, en binnen die rand mag het best vol staan. Buiten die rand hoort niets meer te liggen.

Een schaal doet hetzelfde werk, maar dan voor kleine dingen. Ringen, een horloge, haarelastiekjes: die verdwijnen op een vlak blad en worden zichtbaar in een kom van een centimeter of vijftien doorsnee. Welke maat bij welke tafel hoort staat in het artikel over dienbladen en schalen.

Er is ook een situatie waarin je het beter weglaat. Heb je een wastafel zonder blad, dan valt er niets te bundelen en wordt een plateau op de rand alleen maar iets extra's dat nat wordt en verschuift. Een smalle wandplank naast de spiegel is dan de betere landingsplek.

Handdoeken van 50x70 en 70x140 in één kleurfamilie

Van alles wat je in een badkamer kunt vervangen doet textiel het meest, en het kost het minst.

Dat komt door het oppervlak. Een badkamer is klein, en twee handdoeken aan een haak vormen samen al een groter kleurvlak dan alle flesjes en potjes bij elkaar. Hangt daar een verzameling van vijf kleuren uit vijf verschillende jaren, dan is dat het eerste wat je ziet als je de deur opendoet.

Twee maten volstaan: een handdoek van 50x70 cm bij de wastafel voor je handen, en een badlaken van 70x140 cm bij de douche. De Belmond handdoek van 50x70 cm in beige met geweven geometrisch patroon laat zien waar je op kunt letten: het patroon zit in het weefsel en niet in een opdruk, dus het blijft rustig van dichtbij en het slijt niet weg in de was.

Neem er meer dan je denkt nodig te hebben. Vier handdoeken en twee badlakens per persoon klinkt overdreven, maar dat aantal voorkomt dat er op wasdag een exemplaar uit een oudere set terug moet hangen.

Blijf in de kleur binnen één familie en laat het verschil uit de structuur komen. Beige naast crème naast gebroken wit werkt. Beige naast lichtblauw naast grijs niet. Hoe je materialen en tinten in een ruimte tegen elkaar afzet staat in het stuk over hout, steen, glas en textiel combineren.

Waar de regel van drie niet opgaat

Drie objecten is een richtlijn voor een badkamer die door één of twee mensen wordt gebruikt. In een gezinsbadkamer is het een fictie.

Draai het daar om. Niet minder zichtbare spullen, maar per persoon één gesloten bak. Een doos van 22x21x15,5 cm zoals de opbergdoos bekleed met kauri-schelpen is groot genoeg voor wat iemand dagelijks nodig heeft en klein genoeg voor een plank of een kastvak. Vier van die dozen op een rij ogen rustiger dan twaalf losse flesjes, ook al zit er meer in.

In een gastentoilet is drie juist te veel. Twee is daar het maximum, bijvoorbeeld zeep en een gastendoek. Er wordt niets bewaard, dus alles wat er staat is decoratie, en in een ruimte van twee vierkante meter telt elk object dubbel.

Andersom gaat de regel ook niet op in een ruime badkamer. Op een dubbele wastafel van 160 cm verdwijnen drie kleine objecten in het lege vlak. Werk dan met twee groepjes van drie, één bij elke kraan, in plaats van één groepje in het midden dat te klein is voor de maat van het meubel.

En dan de badkamer zonder raam. Daar helpt geen enkele indeling zolang het licht niet klopt. Eén lichtpunt in het plafond maakt elk oppervlak vlak en elke schaduw hard, terwijl een tweede punt op ooghoogte naast de spiegel meer voor de sfeer doet dan welke styling ook. Diezelfde redenering staat voor de woonkamer uitgewerkt in een woonkamer verlichten.