Kijk eerst wat er nu op die plek gebeurt
Aan het voeteneind belandt bij de meeste mensen precies één van vier dingen, en welke dat is bepaalt wat er hoort te staan.
De kleren van vandaag die niet vies genoeg zijn voor de wasmand en te gedragen voor de kast. Een extra deken die je halverwege de nacht over je heen trekt. Twee keer per jaar een openstaande koffer. Of niets, wekenlang niets.
In een slaapkamer waar de kledingkast op de overloop staat is het eerste bijna altijd het geval. Dan zoek je op die plek een oppervlak dat een stapel kleren aankan zonder dat het meteen slordig oogt, en dat is iets anders dan een decoratief meubeltje dat toevallig past.
Staat er al een stoel in de hoek van de kamer, dan verhuist die stapel daar vanzelf naartoe. Het voeteneind blijft leeg en dat hoeft niemand op te lossen. Twee plekken in dezelfde kamer voor precies hetzelfde gebruik leveren alleen maar twee halve stapels op.
Bankje, poef of niets: wat elk van de drie met de kamer doet
Een bankje trekt een horizontale lijn dwars over het onderste deel van het bed. Dat geeft de slaapkamer een duidelijk einde en werkt vooral in een ruime kamer waar het bed midden op de wand staat en je aan beide zijden ruim langs kunt.
Het Malaga bankje van 97 cm breed is voor een tweepersoonsbed aan de smalle kant, en juist dat maakt het bruikbaar. Het staat centraal voor het voeteneind en houdt aan weerszijden de looproute open. Een bankje dat de volle bedbreedte volgt doet het omgekeerde: dan schuif je elke ochtend zijwaarts tussen bed en muur door.
Daar ligt meteen de grens van deze optie. Staat het bed met de lange zijde tegen een wand, of is de ruimte aan één kant net breed genoeg om langs te lopen, dan gaat een bankje in de weg staan hoe mooi het ook is.
Een poef doet minder met de lijn van de kamer en meer met het dagelijkse gebruik. Hij bedient één persoon, je schuift hem met één hand opzij en hij vraagt geen vaste plek op de vloer. Over de hoogte ten opzichte van de zitting waar hij bij hoort staat meer in poef of voetenbank. In de slaapkamer is die hoogte minder kritisch, omdat hij hier je ochtendjas draagt in plaats van je voeten. Het volledige aanbod staat bij poefs en voetenbanken.
De plaid kost geen enkele vierkante meter vloer
De derde optie neemt geen vloeroppervlak in, en in een kamer waar het bed al bijna tegen de deur staat is dat doorslaggevend.
Leg de plaid los over het onderste deel van het bed en laat hem aan beide zijden ongeveer even ver overhangen. Strak opgevouwen in een rechthoek ziet het eruit als een hotelkamer die net is opgeruimd. Losjes gedrapeerd ziet het eruit alsof er iemand woont.
De maat bepaalt of dat lukt. Een plaid van 130 bij 180 cm ligt dwars over een tweepersoonsbed met aan weerszijden een stuk overhang, en juist dat overhangende deel maakt de plooi. Een deken die de breedte niet haalt, hangt aan één kant korter en trekt daarmee het hele bed scheef in je beeld.
Materiaal telt hier zwaarder dan kleur. Een gladde geweven deken glijdt van een dekbed af zodra iemand zich omdraait, terwijl een plaid met een ruwere structuur blijft liggen waar je hem neerlegt. In een kamer waar het bed 's ochtends in tien seconden wordt rechtgetrokken is dat het verschil tussen een plaid die er 's avonds nog ligt en een die half achter het bed hangt.
Er zit één praktisch punt aan vast dat vaak vergeten wordt: die plaid moet 's nachts ergens naartoe. Schuif je hem elke avond op de vloer, dan ligt hij daar 's ochtends nog steeds en heeft de plek alsnog niets opgeleverd.
De stapelplek die niemand van plan was
Het voeteneind mislukt bijna altijd op dezelfde manier. Er komt een bankje, er komt één trui op, en drie weken later ligt er een stapel waar je overheen kijkt zonder hem nog te zien.
Dat komt doordat een open oppervlak op heuphoogte precies de plek is waar je iets neerlegt zonder erover na te denken. Beter opruimen lost het zelden op, want de plek nodigt uit tot het tegenovergestelde. Een bankje met een deksel, zoals de Cupid van 142 cm met opbergruimte onder de zitting, verplaatst het naar binnen: de extra deken en de plaid gaan erin, en de bovenkant blijft leeg omdat er niets op hoeft te blijven liggen.
Lukt ook dat niet, laat de plek dan leeg. In een slaapkamer weegt onbezet oppervlak zwaarder dan in de woonkamer, omdat je hier maanden achter elkaar naar dezelfde vlakken ligt te kijken; daarover gaat een slaapkamer rustig inrichten en, breder, leeg laten is ook inrichten. Bovendien loop je 's nachts in het donker langs een vrij voeteneind zonder je scheen te stoten, en dat telt in de praktijk zwaarder dan het op papier lijkt.
