Stap één: fotografeer de kamer zoals hij nu is
Voordat je één plaatje verzamelt, maak je een foto van de ruimte waar het over gaat. Ga in de deuropening staan, houd de telefoon recht, en fotografeer bij daglicht zonder lamp aan. Maak er ook één in de avond bij.
Die twee foto's zijn het belangrijkste beeld op je moodboard, want ze bevatten alles wat blijft: de vloer, de kozijnen, de radiator, de kleur die je niet gaat vervangen. Een moodboard zonder je eigen kamer erop is een verlanglijstje, en een verlanglijstje helpt niet bij kiezen.
Print de dagfoto op A5 of groter en leg hem in het midden. Alles wat je erbij legt, moet naast die foto kloppen, niet naast de andere plaatjes.
Een fysiek bord werkt daarbij beter dan een digitaal bord, en dat heeft een praktische reden: stof, hout en verf tonen hun structuur alleen in echt licht. Een stuk stevig karton van A3 is genoeg, of een dienblad waar je alles op verzamelt en dat je door het huis kunt verplaatsen.
Wat er op hoort
Een bruikbaar moodboard bestaat uit vijf soorten informatie, en die zijn allemaal fysiek of meetbaar.
- Een verfstaal, geen kleurenkaartje uit de winkel. Verf een stuk papier van minimaal A4 met twee lagen.
- Textiel, in de vorm van een stukje stof, een kussenhoes of een lap van een oud kledingstuk in de juiste tint.
- Hout of steen, een monster of een klein object in het materiaal dat je overweegt.
- Metaal, één kleur die je door de ruimte gaat herhalen: goudkleurig, zwart of chroom.
- Maten, met de hand geschreven: de breedte van de wand, de hoogte van je plafond, de afstand van bank tot tv.
Dat laatste punt wordt bijna altijd overgeslagen en is precies wat een moodboard van sfeerbeeld naar werkdocument tilt. Een wand van 3,40 m breed vraagt om andere keuzes dan een van 2,20 m, hoe goed de sfeer verder ook klopt.
Waarom een staal meer zegt dan een plaatje
Een foto op een scherm heeft al drie bewerkingen ondergaan voordat jij hem ziet: de belichting van de fotograaf, de nabewerking, en de kleurweergave van jouw scherm. Twee beiges die op Pinterest naast elkaar goed staan, kunnen in je kamer twintig procent verschillen in helderheid.
Een fysiek staal heeft dat probleem niet. Het reageert op jouw daglicht, jouw lamp en jouw vloer. Dat geldt het sterkst voor verf, waarvoor de werkwijze in een kleurstaal beoordelen op de muur uitgebreider staat, maar net zo goed voor textiel en steen.
Waar je geen staal van kunt krijgen, gebruik je het echte object als drager. Een marmeren knoop van 26x20x9 cm in bruin met witte aders vertelt je in één blik hoe warm dat bruin is en hoeveel wit die adering meebrengt, en dat is informatie die geen enkele productfoto op wit betrouwbaar overbrengt.
Leg het bord in de kamer, niet op je bureau
Beoordeel het moodboard op de plek waar het interieur komt, en op de hoogte waarop je het straks ziet. Textiel dat op de vloer ligt, krijgt ander licht dan textiel op ooghoogte.
Doe het in drie situaties. Bij daglicht rond het middaguur, bij grijs weer, en 's avonds met de lampen aan die je daadwerkelijk gebruikt. Kleuren die alledrie de rondes overleven, kloppen. Een tint die alleen bij lamplicht mooi is, verandert je woonkamer in een ruimte die je overdag niet leuk vindt.
Een lichtmeting hoeft daar niet bij. Wel helpt het om te weten welke lichtkleur je lampen geven, want 2700 kelvin maakt beige warmer en 4000 kelvin trekt diezelfde beige richting grijs. Als de helft van je lampen warm is en de andere helft koel, zie je op het bord al waarom de kamer 's avonds nooit rustig wordt.
Let ook op verhouding. Leg de stalen in de verhouding waarin ze straks in de kamer voorkomen: veel van de muurkleur, minder van de bankstof, en maar een klein stukje van je accentkleur. Vier gelijke vlakken naast elkaar geven een vertekend beeld, want zo komt geen enkele kamer eruit te zien.
Wat je er beter af haalt
Er zijn drie dingen die een moodboard onbruikbaar maken.
Het eerste zijn foto's van complete kamers uit magazines. Ze zijn mooi en ze zeggen niets over jouw ruimte, en ze duwen je richting het kopiëren van een stijl in plaats van het kiezen van materialen. Eén zo'n foto als richting mag; tien maken van je bord een collage.
Het tweede is te veel kleur. Meer dan vier tinten en je bent aan het verzamelen. Houd één basis, één secundaire tint en één accent aan, plus het hout en metaal, zoals ook in materialen combineren staat beschreven.
Het derde is alles wat je al hebt maar eigenlijk weg wilt. Een moodboard is een plan voor de kamer die je wilt, en meubels die je alleen houdt omdat ze er staan, horen daar niet op. Als een bank blijft, komt hij als staal op het bord. Als hij weg mag, laat hem eraf.
Van bord naar bestelling
De laatste stap is de reden dat je het bord gemaakt hebt: bestellen zonder spijt.
Neem het bord erbij op het moment dat je iets in een winkelmandje legt en check drie dingen. Klopt de kleur naast je grootste staal, klopt het materiaal met wat er al ligt, en klopt de maat met het getal dat je op het bord geschreven hebt. Voor dat laatste helpt meten voordat je bestelt, met plakband op de vloer om de werkelijke omvang te zien.
Werk in de volgorde groot naar klein: eerst vloer en muur, dan de grote meubels, dan textiel, dan de kleine objecten. Een vloerkleed van 160x230 cm in ivory, taupe, brown en caramel legt bijvoorbeeld een groot deel van je palet vast; als dat kleed er ligt, hoef je bij elk kussen daarna alleen nog te vergelijken met wat er is. In de sierkussens en plaids is dan makkelijker kiezen dan wanneer je alles tegelijk uitzoekt.
Bewaar het bord tot de kamer af is. Het is ook het document waarmee je over een jaar nog weet welke tint je gebruikt hebt.
Bekijk de decoratieve objecten
Bekijk de collectie
