Bouclé, teddy en alles waar een nagel achter komt
Bouclé zegt niets over kleur of kwaliteit. Het is een weefsel waarbij het garen in lusjes aan de oppervlakte ligt, en precies die lusjes zijn wat een kattennagel nodig heeft. De nagel schiet in een lus, de kat trekt terug en er komt een draad van twee tot vier centimeter mee omhoog. Eén zo'n uitgetrokken draad zie je vanaf de andere kant van de kamer.
De loungestoel Colmar in chunky bouclé laat zien waar het botst. De bekleding is 100% polyester in een grove lusstructuur en de zitting ligt op 45 cm. Dat is de hoogte waarop een kat zonder aanloop landt en een middelgrote hond met zijn voorpoten leunt.
Hetzelfde geldt voor teddystof, voor tweed met noppen en voor alles waar je met een nagel achter kunt komen. De test duurt drie seconden: druk je duimnagel in de stof en trek voorzichtig omhoog. Komt er een draadje mee, dan doet een klauw dat ook.
Woont er een hond in huis die nooit op de bank komt, dan valt dit hele punt weg.
Vlak geweven stof, velvet en de kleur van je dier
Bij haar draait het niet om hoeveel er loslaat, maar om hoe makkelijk het er weer af gaat.
Op een vlak geweven stof blijft haar bovenop liggen. Een rubberen handschoen of een licht vochtige hand veegt het in één beweging bij elkaar. Velvet werkt anders: de pool is kort en dicht, haar zakt tussen de vezels en komt er alleen uit als je met de looprichting mee borstelt. Tegen de pool in duw je het er dieper in.
De eetkamerstoel Indigo in velvet is 85 cm hoog, 45 cm breed en 62 cm diep, met een zithoogte van 51 cm en een brandvertragende bekleding. Die zithoogte telt hier dubbel, want op 51 cm strijkt de kop van een middelgrote hond precies langs de zitting als hij de eettafel passeert.
En dan de kleur. Een zwarte hond op een crèmekleurige bank en een witte kat op antraciet zijn de twee combinaties waar je elke dag achteraan loopt. Een melange met twee tinten die dicht bij elkaar liggen, verbergt haar het langst zonder dat je aan een donker interieur vastzit.
Leer en PU-leer verouderen niet hetzelfde
Krassen komen er bij leer sowieso. Wat telt, is wat er daarna gebeurt.
Echt leer met een open finish neemt een kras op in de nerf. Na een half jaar staan er tientallen, ze lopen door elkaar heen en het geheel gaat lezen als patina. PU-leer heeft een dunne toplaag op een textiele drager, en zodra een nagel die laag opent, scheurt hij verder langs dezelfde lijn. Terugbrengen kan niet.
Voor een zitvlak waar een hond op springt, is dat het hele verschil. De voorrand van een zitting op 45 tot 50 cm hoogte krijgt daarbij het meeste te verduren, want daar zetten de achterpoten zich af.
Op plekken waar geen dier tegenaan komt, is PU-leer prima. Een gesloten opbergdoos op een dressoir van 80 cm hoog staat ver boven de sprongbaan en gaat jaren mee.
Bij een vloerkleed telt de poolhoogte meer dan de vezel
Hier zit het grootste verschil in dagelijks werk, en het is gewoon te meten.
Het vloerkleed Lexy met een poolhoogte van 1 cm is uitgevoerd in 80% viscose. Haar blijft op zo'n korte pool bovenop liggen en gaat er met één haal stofzuiger uit. Het vloerkleed Bhawan van 200 bij 300 cm staat op 3 cm en is van wol en katoen; in die drie centimeter werkt haar zich naar beneden en komt het er pas na drie of vier halen weer uit.
Bij vocht draait de verhouding om. Viscose wordt zwak zodra hij nat is, en een ongelukje laat na drogen vaak een lichte kring achter die er niet meer uit gaat. Wol verdraagt een vochtige doek en veert daarna terug.
Wol op korte pool is daarmee de combinatie die het minste werk oplevert. Welke vezel wat doet, staat op een rij in het overzicht van vloerkleedmaterialen, en de maten per zithoek vind je bij de vloerkleden.
Poten, randen en wat er op klauwhoogte staat
Een kat scherpt zijn nagels staand tegen een verticaal vlak, met de voorpoten tussen de 30 en 60 cm boven de vloer. Alles wat in die band zit en van houtvezel of vlechtwerk is, wordt vanzelf de krabpaal.
Massief hout kun je in het ergste geval bijschuren en opnieuw oliën. Fineer op mdf niet: de toplaag is nog geen millimeter dik en zodra die weg is, zie je de plaat eronder. Voor poten en onderstellen in die band van 30 tot 60 cm is metaal het onbezorgdst.
Vlechtwerk van riet of rotan hoort in dezelfde afweging thuis. Een gevlochten mand op de vloer naast de bank is voor een kat hetzelfde als een krabmat, en dat onderscheid bestaat voor het dier niet.
Zet daarom één echte krabpaal in de looproute naar het raam of naar de bank, en niet in een hoek waar verder niemand komt. Een kat kiest eerst de plek die op zijn route ligt en pas daarna het materiaal.
Sta-hoogte: wat er van de lage tafels af gaat
Op een salontafel van 40 tot 45 cm hoog staat alles binnen bereik van een staart en van een kat die er dwars overheen loopt.
De verhouding die je kunt meten is die tussen hoogte en voet. Een object dat meer dan drie keer zo hoog is als zijn voet breed, valt om zodra er iets tegenaan komt. Een slanke glazen vaas van 40 cm op een voetje van 10 cm hoort dus niet op de salontafel; een zware ronde vorm van 22 cm op een brede bodem blijft staan waar hij staat.
Verplaats het lange en smalle naar een dressoir van 80 cm of hoger. Wat op de salontafel blijft, is laag, zwaar en van iets dat niet breekt: hout, steen, metaal of resin.
Voor een hond met een lange staart doe je dezelfde oefening op 60 tot 75 cm, dus op de eettafel en de console in de hal. Daar zwaait de staart precies over de rand.
De mand en de bak, zonder dat de kamer erop gaat lijken
Een hondenmand midden in de kamer maakt van de woonkamer een hondenkamer. Tegen een wand, uit de looproute en met zicht op de deur waar jij binnenkomt: dat is de plek waar een hond ook daadwerkelijk gaat liggen.
Reken bij de maat op de lengte van neus tot staartaanzet plus ongeveer 20 cm, en houd aan de open kant nog eens 20 cm vrij zodat hij er niet in hoeft te klimmen.
De kattenbak hoort niet in de woonkamer en niet naast de voer- en waterbak. Anderhalve meter tussen bak en eten is het minimum dat de meeste katten accepteren. Onder een trap, in een bijkeuken of in een berging werkt beter dan achter een schot in de zithoek.
Speelgoed gaat in één gesloten doos in plaats van in een open mand. Een open mand met tien dingen erin leest op drie meter afstand als rommel, een doos van 30 cm met een deksel niet. Hoe je zo'n doos in het zicht laat staan zonder dat het opslag wordt, staat in opbergen in het zicht.
Planten en materialen die je beter overslaat
Een flink aantal veelvoorkomende kamerplanten is giftig, en bij katten is dat geen detail in de kleine lettertjes.
Lelies zijn de ernstigste: bij een kat kan al het stuifmeel of het water uit de vaas nierschade veroorzaken. Monstera, philodendron en dieffenbachia bevatten calciumoxalaatkristallen die mond en keel irriteren. Sansevieria en aloë geven maag- en darmklachten. Voor honden is de lijst iets korter, maar lelies en dieffenbachia staan er ook op.
Daarom is een kunstexemplaar in een huis met dieren vaker de logische keuze dan elders. De sakura bloesemboom van 110 cm heeft een kroon van 80 tot 90 cm en wordt los geleverd, dus je zet hem in een pot die zwaar genoeg is om een duw te verdragen. Meer hoogtes staan bij de kunstbomen.
Verder van de lijst af: losse waxinelichtjes op salontafelhoogte, kleden met open lussen aan de bovenkant, en open wandplanken tussen 40 en 80 cm, want dat is de sprongbaan van een kat naar het raam.
Loop de kamer daarna één keer af op de hoogte van het dier: hurkend op 40 cm voor een kat en staand op 70 cm voor een hond. Alles wat je vanaf die twee hoogtes binnen bereik ziet, is de lijst die je echt aanpast.
Bekijk alle fauteuils en loungestoelen
Bekijk de collectie
