Stap één: zet apart wat niet meegaat
Voordat er ook maar één rol tape aan te pas komt, loop je met twee lege dozen door het huis. In de ene gaat wat je in het nieuwe huis zeker wilt terugzien. In de andere wat je alleen bewaart omdat het er nu eenmaal staat.
Die tweede doos is meestal voller dan je verwacht. De hal is een goede plek om te beginnen: sleutelschalen, kaarsen die half opgebrand zijn, een vaasje dat al twee jaar leeg staat. Alles wat je nu inpakt, pak je in het nieuwe huis ook weer uit, ruim je op en verplaats je nog een keer. Verhuizen is het enige moment waarop je je hele decoratie in één keer in handen hebt.
Wat je wel meeneemt maar voorlopig niet gebruikt, gaat in een aparte doos die je in het nieuwe huis dicht laat. Dezelfde logica als bij decoratie die je per seizoen opbergt.
Wat je in huis haalt voordat je begint
Kranten zijn gratis en werken slecht: de inkt geeft af op licht keramiek en op onbehandeld natuursteen. Vloeipapier of blanco inpakpapier kost weinig en scheelt een schoonmaakbeurt achteraf.
Voor decoratie heb je nodig:
- Blanco inpakpapier, ruim gerekend één pak per twee dozen
- Noppenfolie met grote noppen voor holle voorwerpen, met kleine noppen voor gladde
- Dozen van maximaal 40 x 40 cm voor breekbaar spul; groter betekent zwaarder en zwaarder betekent vallen
- Verhuisdekens of oude handdoeken voor spiegels en lijsten
- Brede tape en een dikke marker in één kleur
Houd één doos leeg tot het eind. Er blijft altijd iets over dat nergens bij past.
Glas, stolpen en spiegels
Glas breekt zelden door een klap. Het breekt doordat het schuift en tegen iets anders aan komt. Vul daarom eerst de holle ruimte op: een glazen stolp met echte vlinders van 22 x 22 x 30 cm krijgt een prop papier onder de koepel, zodat de inhoud niet losschiet, en pas daarna een laag noppenfolie eromheen.
Stolpen en glazen kappen zet je rechtop in de doos, nooit op hun kant. De rand is het dunste punt.
Kleine staande spiegels zoals de ronde tafelspiegel Gaby van 35 cm hoog wikkel je eerst in papier en daarna in een handdoek, met de spiegelkant naar binnen. Grote wandspiegels gaan niet in een doos maar rechtop tegen de zijkant van de verhuiswagen, met een deken ertussen. Leg ze nooit plat onder andere spullen.
Keramiek, aardewerk en gips
Geglazuurd keramiek kan tegen een stootje, ongeglazuurd aardewerk en gips niet. Die materialen zijn poreus: ze nemen vocht op en een schuurplek in het oppervlak krijg je er niet meer uit.
Wikkel elk object apart, ook de kleine. Twee objecten samen in één vel papier schuren tegen elkaar tijdens de rit. Oren, tuiten en smalle halzen krijgen een extra laagje.
In de doos gaat het zwaarste onderin en het lichtste bovenin, met minstens 5 cm papier tegen de bodem en tegen elke wand. Schud de doos zachtjes voor je hem dichtplakt. Hoor je iets bewegen, dan moet er meer vulling bij.
Marmer en natuursteen
Steen breekt zichzelf. Een marmeren fruitschaal van 30 x 30 x 7 cm weegt genoeg om bij een val door zijn eigen gewicht te scheuren, precies op het dunste punt van de rand.
Leg zware stenen objecten daarom plat en alleen, één per laag, en zet die doos apart. Twee marmeren schalen op elkaar in dezelfde doos is vragen om een barst. Til de doos even op voor je hem sluit: kun je hem niet comfortabel dragen, dan is hij te vol.
Natuursteen vlekt ook makkelijk. Gebruik geen tape direct op het oppervlak en zet de doos niet in een vochtige garage tussen de verhuizing en het uitpakken door. Hoe je marmer daarna schoonhoudt, staat in het stuk over marmer en natuursteen onderhouden.
Schelp, parelmoer en resin
Schelpenvazen lijken hard maar bestaan uit duizenden losse plaatjes op een onderlaag. Een bowl van 34 cm doorsnee en 26 cm hoog verliest bij het schuiven eerder een schelpje aan de rand dan dat hij scheurt. Wikkel hem daarom met de gladde kant van het papier naar binnen en zet hem rechtop, met de opening naar boven.
Resin is het makkelijkste materiaal van dit hele lijstje. Een schaal van 45 cm doorsnee en 8 cm hoog, zoals de handgegoten schaal Daisy, kan tegen een stootje en tegen temperatuurwisselingen. Die mag als beschermlaag om iets breekbaars heen in dezelfde doos.
Bij twijfel over de kwetsbaarheid van een object: kijk waar het het dunst is en bescherm dat punt dubbel.
Zijdebloemen en kunstplanten
Zijdebloemen breken niet, ze vervormen. Een blad dat drie weken plat in een doos ligt, komt er plat weer uit, en een geknakte steel richt zich niet meer op.
Haal het boeket uit de vaas en vervoer de twee gescheiden. Bind de stelen losjes bij elkaar, wikkel er een vel papier omheen als een puntzak en leg het boeket bovenop in een doos die verder alleen licht spul bevat. Zet er met grote letters "niet stapelen" op.
Grotere kunstbomen kunnen los in de wagen, met de kruin naar boven tegen een wand. Takken die in de rit toch zijn gaan hangen, buig je in het nieuwe huis rustig terug; het metalen binnenwerk houdt de stand vast. Stof die zich onderweg vastzet, verwijder je zoals beschreven bij zijdebloemen stofvrij houden.
Labelen zodat je meteen kunt stylen
De meeste verhuisdozen worden gelabeld per herkomst: keuken, zolder, woonkamer. Voor decoratie werkt labelen per bestemming beter, want de kamers in het nieuwe huis hebben andere maten.
Schrijf op elke doos drie dingen: de kamer waar het heen moet, in één woord waarom je het meeneemt, en of de doos gestapeld mag worden. Bijvoorbeeld "woonkamer / dressoir / niet stapelen". Zo pak je op dag één de drie dozen open waar je iets aan hebt, en laat je de rest staan tot de meubels op hun plek staan.
Nummer ze daarna van 1 tot en met het aantal dat je hebt en houd de nummers bij op je telefoon. Zoek je één specifiek object, dan hoef je niet alles open te snijden.
Welke doos je als eerste openmaakt, hangt af van wat er al staat. Meer over die volgorde in wat je eerst koopt na een verhuizing en in het overzicht met dienbladen en schalen, de objecten die in een nieuw huis vaak als eerste weer op tafel komen.
