Welke bladhoogte hoort bij welke lichaamslengte?
De hoogte klopt wanneer je onderarmen horizontaal op het blad liggen terwijl je schouders gewoon hangen. Voor de meeste mensen ligt die hoogte lager dan het bureau dat ze kopen: rond 68 tot 70 cm bij een lengte van 1,75 m, terwijl fabrikanten meestal op 75 of 76 cm uitkomen. De standaardhoogte van een bureau is met andere woorden afgestemd op iemand van ongeveer 1,90 m, en iedereen die korter is compenseert dat met de stoel.
In de tabel staat per lengte wat er bij elkaar hoort. De bladhoogte zittend is de hoogte van het werkvlak, de zithoogte is de bovenkant van de zitting, en de laatste kolom geldt alleen voor wie staand werkt.
| Lichaamslengte | Bladhoogte zittend | Zithoogte stoel | Bladhoogte staand |
|---|---|---|---|
| 160 cm | 62 tot 65 cm | 38 tot 41 cm | 95 tot 99 cm |
| 170 cm | 66 tot 69 cm | 41 tot 44 cm | 101 tot 105 cm |
| 180 cm | 70 tot 73 cm | 44 tot 47 cm | 107 tot 111 cm |
| 190 cm | 74 tot 77 cm | 47 tot 50 cm | 113 tot 117 cm |
Lees de rij horizontaal, niet verticaal. Een blad dat te hoog staat is op zichzelf geen probleem zolang de stoel meestijgt en je voeten ergens op rusten. Het wordt pas een probleem als er één schakel ontbreekt.
Twee mensen van dezelfde lengte kunnen trouwens op verschillende rijen uitkomen. Wat telt is de afstand van je elleboog tot de vloer als je zit, en die verhouding verschilt per lichaamsbouw. Meet dus liever één keer zelf: ga rechtop zitten op de stoel die je gaat gebruiken, laat je armen hangen, buig je ellebogen tot een rechte hoek en laat iemand meten hoe hoog je onderarmen dan staan. Dat getal is jouw bladhoogte.
Wat doe je als het blad vast op 76 cm zit?
Je verandert dan niet het bureau maar de twee dingen eronder: de zithoogte van de stoel en de steun onder je voeten. Zet de stoel eerst zo hoog dat je onderarmen het blad halen zonder je schouders op te trekken. Daarna vang je het gat tussen je voeten en de vloer op, want dat gat is precies het verschil tussen de kolom "bladhoogte zittend" en wat je bureau werkelijk meet.
Het bureau Hunter in black rustic eiken fineer is zo'n vast bureau: 150 cm breed, 76 cm hoog, met een ladeblok van 3 laden aan de linkerzijde. De vrije beenruimte zit daardoor rechts van het midden, en dat is ook de plek waar een voetensteun terechtkomt. Een gesloten laptoptas of een dichte ordner doet hetzelfde werk, alleen minder mooi.
Waar het misgaat: bij een stoel die niet omhoog kan. Een eetkamerstoel of een fauteuiltje aan een bureau heeft een vaste zitting, en dan is de dikte van het kussen de enige knop die je nog hebt. Wie een bureau in de woonkamer zet en er een mooie stoel bij kiest, koopt in feite ook de bladhoogte vast.
Een tweede plek waar het knelt: onder een blad met een dwarsbalk of een schuin onderstel. Je knieën komen dan niet vrij als je de stoel hoger zet, en dan werkt de hele oplossing niet meer.
Wanneer levert een verstelbaar bureau echt iets op?
Verstelbaarheid betaalt zich terug bij mensen die er meer dan vier uur per dag aan doorbrengen en die de stand ook echt wisselen. Ga je er drie keer per week een uurtje zitten voor de administratie, dan koop je vooral een motor die stilstaat. In dat geval is een vast bureau op de juiste hoogte, met een stoel die wel verstelbaar is, de rustiger keuze.
Let ook op wat er aan het blad vastzit. Een monitorarm, een lamp met een klem en een stekkerdoos die aan de onderkant is geschroefd gaan allemaal mee omhoog, en de kabels naar het stopcontact moeten dus lang genoeg zijn voor de hoogste stand. Wie dat vergeet, ontdekt het op het moment dat de laptoplader uit het contact trekt.
Er is bovendien een materiaalgrens. Zware bladen van marmer, keramiek of massief hout horen niet op een liftframe; het gewicht is er niet op berekend en de rand van zo'n blad is bij een botsing het eerste wat sneuvelt. De mooiste bureaubladen in de categorie bureaus zijn juist die zware, en dat is meteen de afweging: uiterlijk of beweging, zelden allebei.
Soms hoeft het blad helemaal niet mee te bewegen omdat het werk er anders uitziet. Bij de kaptafel Roxenne in blossom chenille hoort een krukje met een zithoogte van 40 cm dat na gebruik volledig onder de tafel schuift, en onder het push-to-open blad zit een vak met een ronde spiegel. Je zit er twintig minuten, niet acht uur, en dan telt opbergen zwaarder dan ergonomie.
De hoogtes die je vergeet: stoel, scherm en lamp
Naast de bladhoogte bepalen nog twee hoogtes hoe je aan het eind van de dag zit. De bovenrand van je scherm hoort ongeveer op ooghoogte te staan, zodat je blik licht naar beneden loopt in plaats van omhoog. Een laptop haalt die hoogte nooit uit zichzelf: het scherm zit vast aan het toetsenbord, dus of je nek staat verkeerd of je polsen.
Een stapel boeken onder de laptop lost dat op, maar dan moet er wel een los toetsenbord bij. Dit is het punt waarop een bureau met een diep blad zich uitbetaalt, want scherm en toetsenbord vragen samen meer ruimte dan een laptop alleen.
De derde hoogte is die van het licht. Overdag komt er licht van opzij het raam in en 's avonds komt alles uit één punt boven of naast je blad. Dat verschil is groter dan het lijkt: avondlicht gedraagt zich anders dan daglicht, zowel in richting als in kleur, en een lamp die overdag prettig staat kan 's avonds recht in je scherm schijnen. Zet een tafellamp daarom aan de kant van je schrijfhand, met de onderkant van de kap onder ooghoogte, zodat je het peertje niet in beeld hebt zitten.
