Drie keer dezelfde vorm, drie verschillende dingen
Zet een schaal van 36 cm in keramiek, dezelfde vorm in resin en dezelfde vorm in glas naast elkaar op een dressoir. Van twee meter afstand zie je nauwelijks verschil. Til ze op en het onderscheid is meteen duidelijk, en na een half jaar gebruik is het dat ook.
| Gewicht | Bij een val | Licht | Water | |
|---|---|---|---|---|
| Keramiek | zwaar | breekt of schilfert aan de rand | absorbeert bij mat glazuur, weerkaatst bij glans | geglazuurd waterdicht |
| Resin | licht | deukt of krast, breekt zelden | dof tot licht doorschijnend | niet voor water bedoeld |
| Glas | middelzwaar | breekt volledig | laat licht door | waterdicht, toont de waterlijn |
Die vier kolommen bepalen samen waar elk materiaal thuishoort. Hieronder wat ze in de praktijk betekenen.
Gewicht is het eerste wat je merkt
Keramiek is gebakken klei en dat is dicht materiaal. Een vaas van 37 cm hoog voelt zwaarder aan dan hij eruitziet, en dat is precies waarom hij blijft staan waar je hem neerzet. De Vaas Blox in champagne keramiek van 17 bij 17 bij 37 cm kantelt niet als iemand er langs loopt, ook niet met een boeket erin dat aan één kant zwaarder is.
Resin is gegoten hars en weegt een fractie daarvan. Een schaal Lotus van 36 cm doorsnee en 10,5 cm hoog til je met één hand op en zet je zonder nadenken op een dun glazen blad. Dezelfde vorm in massief steen of dik keramiek zou je daar twee keer over laten nadenken.
Glas zit ertussenin, met één kanttekening: het gewicht zit vrijwel altijd in de bodem. Een glazen vaas is topzwaar zodra er iets hoogs in staat, en dat is de reden dat glazen vazen omvallen terwijl keramische dat niet doen.
Voor een zwevende plank of een smalle wandtafel telt dat verschil direct. Voor een dressoir van 45 cm diep speelt het nauwelijks, en dan mag je op iets anders kiezen.
Wat er gebeurt als hij valt
Alle drie kunnen ze stuk, maar ze gaan op drie verschillende manieren stuk, en dat bepaalt hoe erg het is.
Keramiek schilfert. De klap komt op de rand of de voet terecht, er springt een stukje glazuur af en daaronder komt de ongeglazuurde klei tevoorschijn, meestal in een lichtere kleur. Het object blijft heel en de beschadiging blijft zichtbaar.
Glas breekt in één keer en helemaal. Bij vazen van veiligheidsglas valt het uiteen in stompe stukken in plaats van scherven, wat scheelt bij het opruimen. Een glazen object dat van een salontafel van 36 cm hoog valt, overleeft het vaak nog; vanaf een dressoirhoogte van 80 cm meestal niet.
Resin is de vergevingsgezindste van de drie. Het materiaal is een beetje flexibel, dus het veert bij een klap in plaats van te versplinteren. Wat je er wel aan ziet: krassen van harde voorwerpen en soms een deuk aan de onderkant. In een huis met kinderen of een hond die met zijn staart over de salontafel zwiept, is dat de verstandigste keuze.
Hoe het materiaal met licht omgaat
Hier lopen de drie het verst uit elkaar, en dit is ook het punt waar de meeste mensen op afgaan zonder het te benoemen.
Glas laat licht dóór. Een glazen vaas Sera van 39 cm hoog en 18 cm breed in smoke verandert de hele dag: bij tegenlicht kleurt het glas warm op, bij strijklicht zie je vooral de vorm. Zet zo'n vaas voor een raam of naast een lamp, want in een donkere hoek doet doorschijnend materiaal helemaal niets. Wat gerookt glas verder van helder glas onderscheidt, staat in rookglas streeploos schoonmaken.
Keramiek doet het tegenovergestelde en is helemaal afhankelijk van het glazuur. Mat glazuur slikt licht op en laat de vorm spreken; hoogglans keramiek gedraagt zich bijna als een spiegel en pikt de kleuren van de kamer op. Bij een keramische vaas van 25 bij 25 bij 30 cm met reliëftextuur zie je dat aan het reliëf: het glazuur loopt in de holtes iets dikker en wordt daar donkerder, waardoor de textuur zichtbaar blijft ook zonder direct licht. Het verschil tussen de glansgraden staat uitgewerkt in mat, zijdeglans of hoogglans.
Resin zit in het midden en kan naar beide kanten worden gestuurd. Door pigment mee te gieten ontstaat een steen- of marmerpatroon dat tot in de dikte van het materiaal doorloopt, wat je bij een print op keramiek nooit krijgt. Bij handgegoten stukken loopt dat patroon per exemplaar anders, dus de foto in de webshop is een indruk en geen kopie van wat je krijgt.
Water, bloemen en dagelijks gebruik
Voor verse bloemen is de keuze kleiner dan hij lijkt. Geglazuurd keramiek is waterdicht en verbergt het water plus de stelen, wat bij een boeket met dikke stengels prettiger oogt. Glas is ook waterdicht en laat juist alles zien, dus daar hoort een boeket bij waarvan de stelen mooi genoeg zijn om te tonen, en water dat je om de twee dagen ververst.
Resin is niet voor water bedoeld. Het is een sierschaal en een sierobject, niet een vaas waar je een bos tulpen in zet. Voor zijden bloemen en droog materiaal maakt dat niets uit, en dat is precies waar de meeste resin objecten voor gemaakt zijn; hoe je zo'n boeket opbouwt staat in een zijden boeket schikken.
Nog twee praktische punten. Resin verkleurt op termijn onder direct zonlicht en warmte, dus een vensterbank op het zuiden is er de verkeerde plek voor. En keramiek met een ongeglazuurde bodemring krast een marmeren of houten blad; een viltje eronder is een handeling van tien seconden die dat voorkomt.
Waar prijs en uitstraling uit elkaar lopen
Bij deze drie materialen betaal je voor heel verschillende dingen, en dat verklaart waarom twee objecten die op de foto identiek lijken ver uit elkaar kunnen liggen.
Bij keramiek zit de waarde in het bakken en het glazuur. Een stuk gaat twee keer de oven in, het glazuur moet gelijkmatig lopen en elke misser is direct zichtbaar. Reliëf zoals dat 3D ruitpatroon vraagt een vorm die per stuk moet worden nagewerkt.
Bij glas zit het in de dikte en de helderheid. Dun geblazen glas met een gelijkmatige wand is moeilijker te maken dan dik gegoten glas, en een egale rookkleur zonder strepen is dat ook.
Bij resin zit het vrijwel volledig in de vormgeving en het gietwerk. Het materiaal zelf is goedkoop, en dat is de reden dat je in resin een schaal van 45 cm kunt hebben waar hetzelfde formaat in massief marmer een heel ander verhaal wordt. Dat is geen imitatie zolang het niet doet alsof het steen is: een schaal die eerlijk als gegoten hars leest, met zijn eigen doorlopende patroon, is iets anders dan een plaat met een marmerprint erop.
De eerlijkste manier om te kiezen is dus niet op materiaalnaam maar op plek. Voor een blad waar veel gebeurt en waar dingen omvallen: resin. Voor een vaas die blijft staan en gewicht moet houden: keramiek. Voor een plek waar licht doorheen valt: glas. De maten per meubel staan in welk vaasformaat bij welk meubel past, en het aanbod per vorm vind je bij de vazen en de schalen.
