Meet eerst de doorgang, niet de wand
Ga in je hal staan met een rolmaat en meet de kortste afstand tussen de twee wanden, of tussen de wand en de trapleuning. Dat getal bepaalt alles wat daarna komt.
Voor een gang waar mensen langs elkaar heen moeten wil je minimaal 90 cm vrije doorloop overhouden. In een smalle hal waar je achter elkaar loopt kom je weg met 75 cm, al voelt dat krap zodra iemand een jas uittrekt of met boodschappentassen binnenkomt. Trek die doorloop af van je halbreedte en je weet hoeveel diepte er overblijft voor een meubel. Bij een hal van 130 cm breed houd je 40 cm over, en dat is meteen de bovengrens van wat een console mag zijn. Bij 115 cm zit je op 25 cm, en dan zoek je geen console meer maar een wandplank.
De meeste wandtafels zitten tussen 30 en 40 cm diep. Boven de 40 begint een console zich als een kast te gedragen: je schuurt er met je heup langs. Onder de 30 past er geen schaal meer op zonder dat hij over de rand hangt.
Breedte telt net zo zwaar. De console Villano met glazen blad is 110 cm breed en 75 cm hoog, en die 110 cm laat in een hal van anderhalve meter aan weerszijden nog wat wand vrij. Een tafel van 140 cm botst op diezelfde wand tegen de deurpost of de meterkast.
Een lege halwand kost je meer ruimte dan een console van 35 cm
De reflex bij een smalle hal is om hem leeg te laten. Ruimte winnen door niets neer te zetten.
In de praktijk werkt het andersom. Een lege hal heeft geen enkele plek waar iets terecht kan, dus belanden sleutels op de traptrede, post op de vensterbank en een tas op de vloer naast de deur. Die tas staat midden in de looproute en neemt meer breedte in dan een console van 35 cm ooit doet, want een console staat strak tegen de wand en een tas nooit. Wat je op papier wint aan vrije vloer, verlies je in gebruik aan spullen die nergens horen.
Er speelt nog iets anders. Een hal zonder meubel leest als een doorgang, een stuk dat je aflegt op weg naar de kamer. Zodra er één horizontaal vlak op heuphoogte staat, met licht of een spiegel erboven, krijgt die ruimte een eigen gezicht. Het is de enige plek in huis die elke bezoeker ziet en waar je zelf tien keer per dag langskomt.
Onder de 110 cm halbreedte gaat dit verhaal niet meer op. Daar past geen enkel staand meubel en blijft een wandplank met haken eronder het maximum. Hoe je zo'n plank inricht zonder dat het een verzamelplek wordt, staat in het artikel over opbergen in het zicht.
78 cm is geen willekeurige hoogte
Consoles zitten bijna allemaal tussen 75 en 85 cm. Die marge komt uit de tafelhoogtes die je verder in huis hebt: een eettafel staat op 75 cm, een keukenblad op 90. Daartussen ligt de hoogte waarop een volwassene iets neerlegt zonder te bukken en zonder te reiken.
De consoletafel Castello in smoked charcoal eiken staat op precies 78 cm en is 130 cm breed. Dat is de maat waar je naar zoekt als de console vooral dienst doet als landingsplek voor sleutels, post en een telefoon.
Ga je richting 85 cm, dan verandert het gebruik. Je kijkt niet meer ín een schaal maar er tegenaan, en het blad wordt eerder een etalage dan een aflegplek. Dat is geen fout, het is een andere keuze: op die hoogte wil je objecten die van opzij interessant zijn, niet iets ondiep en rond.
Eén maat leg je vast vóór je bestelt, en die staat in geen enkele productomschrijving: de afstand van je vloer tot de onderkant van het radiatorrooster, de meterkast of de trapboom op die wand. Een console van 80 cm past niet onder een radiator die op 72 cm begint, hoe mooi hij ook is.
Op het blad: één landingsplek en één hoog element
Een console van 120 cm heeft ruimte voor twee dingen. Meer wordt het niet, want alles wat er daarna bij komt moet je optillen zodra je de post neerlegt.
Het eerste is de landingsplek. Een schaal of een klein dienblad waar sleutels, oordopjes en losse munten in verdwijnen, zodat ze niet over de hele breedte uitwaaieren. De schaal Jasmine in tortoise resin heeft een doorsnede van 21,5 cm en is 9,5 cm hoog, en dat is ongeveer het goede formaat. Kleiner dan 18 cm en er past niets in behalve één sleutelbos. Groter dan 30 cm en hij wordt vanzelf een verzamelbak die je nooit leegmaakt.
Het tweede is een verticaal element, en daar gaat het het vaakst mis. Een console is laag en langgerekt, dus zonder iets rechtopstaands blijft het een plank tegen de muur. Een tafellamp doet dat werk het beste omdat hij 's avonds ook echt iets toevoegt. De tafellamp Kiera van marmer en brass antique is 54 cm hoog met een voetdiameter van 13 cm, en juist die smalle voet is het punt: op een blad van 35 cm diep pakt een lamp met een voet van 25 cm de helft van je bruikbare oppervlak af.
Zit er geen stopcontact in de buurt, dan neem je een vaas met takken. Mik op een totale hoogte van ongeveer de halve consolebreedte, dus zo'n 60 cm boven een tafel van 120 cm. De verhouding tussen meubel en vaas staat verder uitgewerkt in welke vaas bij welk meubel past.
Boven het blad hoort iets aan de wand, anders zweeft de compositie. In een hal is een spiegel de logische keuze, al was het maar omdat je er voor het weggaan nog even in kijkt. Houd 20 tot 30 cm tussen het blad en de onderrand, en op welke hoogte een spiegel precies hangt is een rekensom die niet vanzelf goed uitpakt.
Wanneer je beter geen console neerzet
Niet elke hal wordt beter van een wandtafel.
Heb je geen garderobekast, dan is opbergruimte belangrijker dan een blad. Een console heeft geen deuren en geen laden, dus jassen, schoenen en de stofzuiger schieten er niets mee op. Dan kies je een smalle kast van rond de 35 cm diep en lever je het open onderstel in dat een console juist licht maakt. Dat is de prijs, en in een gezin met kinderen is die prijs het waard.
Het tweede geval is de hal waar de voordeur vrijwel direct op een binnendeur uitkomt. Alles wat daar tegen de wand staat, staat in de zwaai van minstens één van die twee deuren. Meet die zwaai met een deur wijd open, niet met een rolmaat langs de muur.
En dan de lange smalle gang met een deur aan het eind. Een console van 120 cm midden op die zijwand snijdt de gang optisch doormidden en maakt hem korter en nauwer dan hij is. Zet hem in dat geval tegen de kopse wand bij de voordeur, waar je hem ziet bij binnenkomst in plaats van dat je er zijdelings langs schuift.
Bekijk alle consoles en wandtafels
Bekijk de collectie


