Meet eerst de wand: 80 cm ruimte achter de stoel
Begin bij de plek en niet bij het meubel. Een werkplek vraagt drie dingen: breedte op het blad, diepte op het blad en ruimte achter de stoel om weg te kunnen schuiven. Voor die laatste reken je 80 cm tussen de bureaurand en de muur of het meubel erachter. Zit je krapper, dan schuur je elke keer langs de bank als je opstaat, en dat is precies het soort dagelijkse ergernis waardoor een werkplek na twee maanden leegstaat.
Voor het blad is 60 cm diepte het minimum met alleen een laptop, en 70 tot 80 cm zodra er een los scherm op staat. Je ogen willen ongeveer een armlengte afstand tot het beeld.
De breedte mag verrassend veel variëren. Op 120 cm passen een laptop, een kop koffie en een notitieblok. Wil je er papier naast kwijt, dan werkt 140 tot 160 cm rustiger. Het Bureau Brando met een blad van Toronto marmer meet 160 cm en heeft een organisch gevormd blad, en juist die vorm doet in een woonkamer veel: een strakke rechthoek leest als kantoor, een gebogen rand leest als meubel.
75 cm bladhoogte, en wanneer die maat niet klopt
Een werkblad hoort op ongeveer 75 cm te liggen. Dat is dezelfde hoogte als een eettafel, en dat is geen toeval: bij die hoogte liggen je onderarmen vlak op het blad met je ellebogen in een hoek van een graad of negentig. Het Bureau Brando zit met 75 cm op die standaard, net als vrijwel alles in de categorie bureaus.
Dan het tegengeval, want 75 cm is een gemiddelde en gemiddelden kloppen voor een deel van de mensen niet. Ben je kleiner dan ongeveer 1,65 m, dan trekken je schouders bij 75 cm licht omhoog en merk je dat na een uur in je nek. Je lost dat niet op met een lager bureau, want die worden nauwelijks gemaakt, maar door de stoel hoger te zetten en er een voetenbankje onder te schuiven. Ben je langer dan 1,90 m, dan werkt de omgekeerde ingreep: vilten verhogers van twee centimeter onder de poten.
Wat in geen enkele lichaamslengte werkt is de salontafel. Een blad van 42 cm dwingt je in een houding waar je na veertig minuten spijt van hebt. Voor het snel doorlopen van je mail is dat prima, voor een werkdag niet.
Licht van opzij, op 60 cm naast het scherm
Dit is de fout die het vaakst voorkomt: het bureau pal voor het raam, met het scherm ertussen. Je ogen stellen zich dan de hele dag op twee helderheden tegelijk in. Andersom, met het raam achter je rug, krijg je je eigen spiegelbeeld op het scherm.
Zet het bureau haaks op het raam. Daglicht valt dan van links of van rechts binnen en het scherm blijft leesbaar zonder dat je halverwege de ochtend de gordijnen dicht moet trekken.
's Avonds neemt een lamp die rol over. Eén lamp naast het bureau, op zo'n 60 cm van het scherm, geeft licht op je papier zonder in het beeld te schijnen. Kies er een met een stoffen kap, want die spreidt het licht in plaats van het te bundelen. De tafellamp Rowan met glazen voet en linnen kap is 65 cm hoog, waardoor de onderrand van de kap net boven een gemiddeld scherm uitkomt en het licht naar beneden valt in plaats van in je ogen. Houd de kleurtemperatuur rond 2700 kelvin, dezelfde warmte als de rest van de woonkamer, anders springt de werkhoek er 's avonds uit als een apart eiland. Hoe je lichtpunten over een hele kamer verdeelt staat in een woonkamer verlichten zonder plafondlamp.
De stoel: zithoogte 45 tot 48 cm, en liever geen mesh
Bij een blad van 75 cm hoort een zithoogte van 45 tot 48 cm. Dezelfde verhouding die je aan een eettafel aanhoudt, en meteen de reden dat een gewone eetkamerstoel in een woonkamer vaak beter uitpakt dan een bureaustoel: hij schuift onder het blad, hij staat er 's avonds nog netjes bij en hij hoort bij de rest van de kamer in plaats van bij het werk.
Wil je toch iets dat draait en rolt, kies dan een gestoffeerd model in de kleurfamilie van je bank. De eetkamerstoel Rochenne op wieltjes heeft een zithoogte van 50 cm en een zitdiepte van 46 cm, dus hij zit aan de bovenkant van die reeks: prettig als je wat langer bent, iets te hoog als je onder de 1,70 m zit. Met 45 cm breed en 66 cm diep vraagt hij ongeveer evenveel vloer als een eetkamerstoel, wat in een kleine woonkamer het verschil maakt.
Een zwarte bureaustoel van mesh doet het tegenovergestelde. Werk je vijf dagen per week acht uur, dan weegt dat comfort zwaarder dan het uiterlijk, maar reken er wel op dat de hoek er als kantoor uitziet.
Twee materialen uit de kamer, drie objecten op het blad
Een werkplek sluit aan bij de rest van de kamer als hij twee dingen herhaalt die er al zijn. Vaak is dat een materiaal en een kleur. Staat er ergens marmer of een steenachtig oppervlak, laat dat dan op het bureau terugkomen. Ligt er hout in de vloer of in een kast, laat dat terugkomen in de objecten op het blad.
Het hoeft niet veel te zijn. Drie objecten op een blad van 160 cm is genoeg, en meer wordt het bijna nooit zonder rommelig te worden. De boekensteunen van wit marmer met kristallen bol zijn 15 cm hoog en 11,8 cm diep, dus ze houden je boeken rechtop zonder de blik te blokkeren als je aan de andere kant van de kamer zit. Dat is de test: kijk vanaf de bank naar de werkplek. Wat je vandaar ziet bepaalt of de hoek meedoet met de kamer.
Drie dingen die aan het eind van de dag van het blad gaan
Om vijf uur ruim je niet alles op, want dan begin je er morgen niet meer aan. Drie dingen zijn genoeg.
- Het scherm of de laptop, dichtgeklapt en weg of in elk geval uit het zicht gedraaid.
- Papier: post, printjes, notities. Alles op één stapel en in één doos.
- Snoeren die je overdag hebt losgetrokken.
Voor die tweede categorie is een gesloten doos handiger dan een bakje, omdat je er ook dingen in kunt leggen waar je niet naar wilt kijken. De opbergdoos Floor in brown met geometrisch inlegpatroon is 29 cm diep en maar 8 cm hoog, dus hij houdt A4 en post plat en blijft zelf laag genoeg om op het blad te blijven staan. Dat scheelt de handeling van opbergen én terughalen.
Een werkplek in de woonkamer werkt pas als opruimen minder dan een minuut kost.
Verder is dit precies dezelfde logica als in de rest van het huis: gesloten voor wat rommelig is, open voor wat mooi is. Meer daarover staat in opbergen in het zicht zonder dat het opslag wordt.
En als het na een paar maanden nog steeds niet lukt om het blad leeg te krijgen, dan is dat geen kwestie van discipline maar van volume. Je werkt dan te veel om het in een woonkamer te verstoppen. Geef de werkplek in dat geval een eigen kamer of accepteer dat de woonkamer ook een kantoor is. Dat is eerlijker dan elke avond opruimen wat morgen weer terugkomt.
